OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


Pettenpolka



De huidig staatssecretaris Henk Bleker besloot al voor 2005 met zijn toenmalige vrouw om de hectares bij hun huis die in de Ecologische Hoofdstructuur liggen, om te vormen tot natuur. Met natuurwaarden heeft hij niet zoveel, vertelt hij openlijk op de website van het Ellersinghuizerveld: "We hebben zelf ook gronden waarvan gezegd wordt dat die minder rendabel zijn voor agrarische doeleinden. Dat kan wel zijn, maar afstaan willen we ze niet. Als we nu de functie veranderen, het beheer zelf in handen nemen en zelf die natuurwaarden realiseren, zijn we er toch ook? En dan kunnen we er ook nog op blijven jagen. Dat is ook een punt: mijn zoon wil zijn jachtgebied niet kwijt."

Dat de beek over het terrein van Natuurmonumenten weer stroomt bevalt hem, vooral omdat het landschap zo mooi wordt om naar te kijken. Hun land is omgeven door natuur van Natuurmonumenten. Het terrein van de Blekers ligt net aan de rand van het officiële begrensde natuurgebied van Westerwolde - maar wel erin en daarom krijgen zij subsidie. Hoe die grens daar zo is gekomen is eigenlijk een eenvoudig verhaal: De provincie stelt die grenzen vast. Daar stuiten we op een ware pettenpolka die onze Bleker met verve danst.

Op 19 december 2006 keurde de Provinciale Staten van Groningen op voorstel van gedeputeerde Henk Bleker de Realisatiestrategiekaart goed waarop de grond van burger Henk Bleker blauw gekleurd is. Dat betekent dat voor hem de natuurgeldpotten opengaan.

Als eind 2010 staatssecretaris Henk Bleker alle verdere natuuraankopen van de overheid schrapt, heeft de burger Henk Bleker de buit al binnen.

 

Het kost hem enige moeite om openheid te geven over de subsidie die hij persoonlijk ontvangen heeft voor zijn prive natuur, maar als hij door een vraag van dagblad Trouw in het nauw komt, maakt hij de gegevens bekend. Natuur is minder waard dan landbouwgrond; in zijn geval gaat de prijs per hectare 24 duizend euro omlaag door de functieverandering. De ambtenaren stellen het natuurperceel kleiner vast dan de familie vraagt, uiteindelijk krijgen ze voor zes hectare 144 duizend euro subsidie overgeboekt. Geld dat eerst ‘vastzat’ in de grond, staat nu op hun bankrekening. De Blekers houden de percelen in eigendom en mogen er – net als voorheen –gerust af en toe een paardje laten lopen of wat biologisch graan met akkerkruiden op verbouwen. Ook kan de familie er blijven jagen – een hobby die ook op de zoon van de familie is overgedragen. Alleen commerciële landbouw compleet met gewasbescherming en kunstmatige groeiversnellers is hier voortaan taboe. Zo verwordt natuur maken tot een cashmachine voor grondbezitters.