OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


Ook een Blekertje doen?

Reiderwolde, 14 jan 2012


Staatssecretaris Henk Bleker van het CDA herneemt zich deze week na publiciteit in De Telegraaf over zijn nieuwe liefje - waarmee onverhoeds een hele nieuwe betekenis opdoemt ten aanzien van de uitdrukking 'even een Blekertje doen' (zie you tube). Ter zake: de staatssecretaris schreef vrijdag een brief aan de kamer over Reiderwolde. U weet wel dat natuurproject van boeren vlak boven Winschoten waar Henk Bleker als gedeputeerde zich sterk voor maakte. Vlak voor de kerstdagen bezorgde de Volkskrant Bleker een paar slechte dagen door de krant te openen met de onthulling dat boerennatuur de overheid veel geld kost.

Hij reageerde toen zoals we van hem gewend zijn met een oneliner: Bleker heeft nooit beweerd dat boerennatuur de gemeenschap niets kost. Dat klopt. Boerenbeheer van natuur kost de samenleving soms minder, maar dat is niet zo gek. Zodra het beheer moeilijk wordt, laten de boeren het over aan de grote natuurorganisaties. Bleker legt nog eens in de brief aan de Tweede Kamer uit hoe het werkt, maar wie echt wil weten hoe het systeem in elkaar zit en wat de bedoelde en onbedoelde gevolgen zijn: lees Natuurmakers.

Het gaat onze staatssecretaris er niet in de eerste plaats om hoeveel geld natuur beheren kost, het gaat hem er met name om naar wie dat geld gaat. Deze staatssecretaris wil dat boeren er meer van meepakken en hij vindt dat zijn eigen Staatsbosbeheer minder uit de subsidiepot mag hebben.

Het antwoord op de Kamervragen spitst zich toe op de transacties met mogelijke machinaties die nodig waren om de natuuraanleg in Reiderwolde bij de boeren te krijgen, terwijl er over die hectares al afspraken gemaakt waren met Staatsbosbeheer. Die natuurorganisatie was al jaren plannen aan het maken en voorbereidingen aan het treffen om het gebied als nieuwe natuur in te richten. De plotse beleidsverandering van Bleker was contractbreuk en dat moest recht gebreid worden. Daarbij maakte de provincie procedurele fouten die de boeren geld gingen kosten en moest Staatsbosbeheer gecompenseerd worden. In de Kamerbrief heeft Bleker er een heel verhaal voor nodig - met veel gegoochel met cijfers - om duidelijk te maken: er was echt niets aan de hand, alles paste binnen de regels van het gewone spel.

Dat is natuurlijk niet zo. Het Volkskrant-verhaal is ontstaan nadat de verslaggever in Natuurmakers had gelezen dat Ab van Middelkoop, de eigenaar/boer die Reiderwolde voor de neus van Staatsbosbeheer wegkaapte, geheimzinnig zegt dat hij wel is gecompenseerd. Er zijn vele manieren om overheidsgeld binnen te harken. In Reiderwolde zijn miljoenen aan overheidsgeld gestopt - net zoals er in alle andere natuurprojecten miljoenen worden verspijkerd. De partijen die de subsidie innen kunnen creatief omgaan met aanbesteden van werk, ze kunnen eens een voordeeltje boeken bij de inkoop van materialen of zelf extra handen uit de mouwen steken. En de provincie kan bij de controle heel precies kijken of 'globaal'. Er is van alles mogelijk. Daar hebben de boeren toen gebruik van gemaakt om de schade te repareren en de provincie heeft daaraan mee gewerkt.

Eigenlijk is het helemaal niet zo boeiend hoe dat precies is 'recht gestreken'. Wat vooral van belang is dat de gedeputeerde Bleker destijds oude afspraken botweg negeerde - en daarmee schade berokkende die wij met zijn allen als gemeenschap betaald hebben. Dat blijft helaas niet bij een miljoentje wat nu via andere gangen door de bureaucratie is geleid. De grootste schade zit em in het geschonden vertrouwen. Burgers, boeren en instellingen die afspraken maken met de overheid moeten daarop kunnen rekenen. Een bestuurder die daar de hand mee licht, schaadt de overheid die hij juist moet dienen. Daarover lezen we helaas helemaal niets in de Kamerbrief.

Als u deze tekst - of delen eruit - overneemt, vermeld dan de bron: 

Ineke Noordhoff

auteur van Natuurmakers (Atlas 2011)