OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Artikelen


Geert Mak over landschapspijn
Kwartetten met gebouwen
Modderig museumstuk
Pieterburen aan Zee
De 21e eeuw
De druk neemt toe
Op zoek naar Wadden-wildernis
Goed zoeken naar Waddenwerelderfgoed
Grazen in stuivende duinen
Zee klapt over Rottum
Rottum groeit
Simonszand door midden
Bijzonder burgerinititief
Blekers boeren
Knikklei aan de haringen
Nieuwsmonitor 2
Nieuwsmonitor 1
Dannemeer 9
Dannemeer 8
Dannemeer 7
Dannemeer 6
Dannemeer 5
Dannemeer 4
Dannemeer 3
Dannemeer 2
Dannemeer 1
Het luie landschap

Verlangen naar wildheid
Alweer een moeras
Vrijbuiters van īt wad
Vrije-keuze-koeien
Feestje op braakland
Intratuin op grote schaal
In dienst van de natuur
Leuk werk in vijfsterrenlandschap
Een schuur vol beukennootjes
De natuur als medicijn
Help, ze komen plantjes tellen
Boeren stoppen met natuurbeheer
Het is een lastige periode
Akkervogels wacht hongerwinter
Geef burgers het landschap terug
Kleinere redacties, betere kranten?
Inkrimpingen gaan door
Vogelaar: dubbelspel
Grutto's kijken in stadsland
Met de tram de stad uit
Heel erge betweters moeten dood
Mensen vervreemden van de natuur
Het lageland stroomt vol


Zee klapt over Rottum

15 maart 2012


Zee klapt ook over Rottumeroog

Door Ineke Noordhoff

Foto Henk Postma

Gepubliceerd in Trouw 15 maart 2012

 

Ook Rottumeroog heeft afgelopen winter een flinke gedaantewisseling ondergaan. Nadat de Stichting Verdronken Geschiedenis zaterdag ontdekte dat Simonszand in zee verdwijnt, trokken gisteren de Vrienden van Rottumeroog aan de bel omdat ook dit eiland in twee stukken uiteen gevallen zou zijn. Egge Knol, conservator van het Groninger Museum zag met eigen ogen dat Rottumeroog ‘een goeie knal heeft gehad’. Het onderkomen van de vogelwachten ligt nu ‘dichterbij zee dan je zou willen’.

Boswachter Bert Corté van Staatsbosbeheer is net vijf dagen op Rottumeroog geweest en relativeert de verontrusting van de Vrienden. Elke winters zijn er wash-overs, dan spoelt het zeewater over de duinen. Afgelopen winter was het een paar keer flink hoog tij. Zeker als bij Noordwester storm de Duitsers in de Dollard de stuw dichtdoen om droge voeten te houden, loopt de waterstand rond Rottum hoog op, weet Corté. Dan vloeit het water wel eens over het eiland en dat is deze winter met zijn vele stormen diverse malen gebeurd. Bij eerste beschouwing ziet dat eruit alsof het eiland deels is weggespoeld, maar volgens Corté trekt dat snel weer bij: de duinvegetatie groeit weer aan en het zand komt achter de duinen in de kwelders terecht ‘dus dat is niet weg’. Het zand van de wash-over helpt het eiland aan de wadkant te groeien. Afgelopen jaren groeide Rottumeroog zo met jaarlijks vijftig meter of meer aan de zuidkant en nadert het eilandje een andere zandplaat, de Zuiderduintjes.

Ook aan de westkant doet de dynamiek van de Wadden zich voelen: daar wordt de geul (Het Schild) steeds ondieper waardoor Rottumeroog en Rottumerplaat op den duur aan elkaar vast kunnen groeien. Als Rottumeroog aan het zuiden en westen vastgroeit aan de buurplaten ontstaat een volwaardig nieuw Gronings waddeneiland met een kop, een staart en een hele duinboog. Door het verdwijnen van Simonszand ontstaat op termijn westelijk ervan een groot zeegat met buitendelta die luwte en zand levert aan dit nieuwe eiland.

Een groot Rottumeroog kan een rol spelen bij de kustbescherming. Met de zeespiegelstijging en het extremere weer biedt een sterke eilandstrook voor de kust het vasteland bescherming. Albert Oost Waddengeomorfoloog bij Deltares en Fysische Geografie van de Universiteit Utrecht pleit er daarom voor om het dichtslibben van Het Schild een handje te helpen met zandsuppleties.