OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


Verzoening

Noorderbreedte 2012


Oh nee he ….

Ja, het is echt waar: zevenblad in mijn bloemenborder. Vorig jaar vanwege een  pijnlijke schouder weinig geschoffeld en moeder natuur deelt direct de hoogste straf uit. Wat te doen? Met wortel en tak uitspitten zodra het plantje zich laat zien, en dan naar de vuilnisvernietiging sturen. Knarsetandend inspecteer ik drie keer daags de border op ‘verdachte sujetten’.

Gelukkig hebben we thuis iets te vieren. We doen dat bij Dick Soek, de sterrenkoker van de Verhildersumborg die na zijn verhuizing van Leens naar de Piloersemaborg in Den Ham door de week een menu heeft dat erg geschikt is voor mensen met keuzestress: eten en drinken wat Dick je presenteert voor een uiterst redelijke prijs.

Het voelt al als vakantie om het Middag-Humsterland in te rijden met zijn kronkelende wegen en vette zeeklei. 

Vanuit de eetzaal zien we wat lammeren dansen onder de fruitbomen als de eerste verrukkelijke appetizers op tafel worden gezet. Handgepelde waddengarnaaltjes bijvoorbeeld met rabarbermayonaise om je vingers bij op te eten. Dick Soek gebruikt zoveel mogelijk ingrediënten uit de tuin, uit de regio en van vlakbij. Letterlijk, zo blijkt als hij het eerste gerecht opdient. Een groentecreatie met pancetta en kruiden waaromheen een kruidendressing op basis van wei wordt gegoten. Op mijn bord prijkt een kunststukje. Prachtig. En werkelijk onbetamelijk lekker – niet na te vertellen. Waarom ik het dan toch probeer?

Naast molsla, fluitenkruid en ik weet niet wat allemaal aan heerlijks is een  vers sappig groen blad sierlijk bovenop gelegd. Jawel het is echt waar: zevenblad.

U begrijpt dat mijn wereld is veranderd. Het vijanddenken is verlaten. Ik koester het net boven de grond komende zevenblad, leg het apart tot de maaltijd en serveer het dan met een glimlach. De vijand is omarmd, liefdevol opgenomen in het menu.

Of zou dat de rustgevende invloed zijn van het lieve- vrouwen- bedstro dat deze meesterkok in het venkelijs had geprikt?

Ineke Noordhoff