OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


Zeehonden kijken

voorjaar 2014



De zeehondencrèche heeft gebroken met Lenie ’t Hart en verkent nu of ze op een andere plek een hernieuwde start kan maken. Zou het iets zijn om van de huidige plek in Pieterburen -  naast het vroegere huis van de oprichtster – te verkassen naar Lauwersoog waar een forse stroom mensen afkomt op de veer- en vissershaven?

Misschien wel. Bij de haven van Lauwersoog sta je direct aan de rand van de Waddenzee, er is parkeerruimte, verse vis, je kunt naar Schiermonnikoog of op het Lauwersmeer een bootje huren, surfen en zwemmen. In Lauwersoog komen jaarlijks miljoenen mensen terwijl Pieterburen hard moet werken om honderdduizend mensen die richting op te krijgen. Wat ooit begon als een bescheiden zeehondenopvang kan in de druk bevolkte Waddenhaven uitgroeien tot wat het eigenlijk ook is geworden: een toeristische attractie.

Voor Pieterburen lijkt dit scenario sneu. De zeehondenopvang brengt  een heleboel toeristen naar het dorp. Die bron droogt dan op. Maar misschien ontstaat er een nieuwe kans: Pieterburen is een dorp dat landschappelijk prachtig is ingebed, waar de historie van de strijd tegen de Waddenzee nog in oude wielen en dijken zichtbaar is en waar de schoonheid van het Waddenwerelderfgoed zich toont voor wie de moeite neemt een paar kilometer te lopen of fietsen naar de dijk. Past kleinschaliger toerisme niet veel beter bij de streek met zijn prachtige kerkjes en knusse dorpen dan een attractiepark?

In de vorige Noorderbreedte presenteerden we Pieterburen aan Zee, een plan van Klaas Jan Geertsema om Pieterburen via een reeks paviljoens te verbinden met de Waddenzee. Deze paviljoens bieden aangrijpingspunten om het landschap te lezen. Fietsers en wandelaars maken onderweg kennis met zilte landbouw en zilte natuur en kunnen vanaf de dijk het Wad op. De paviljoens zijn een prachtige finale voor de Pieterpad-wandelaars – een aanmoediging om nog een nachtje in de regio te blijven.

De Oostelijke Waddenzee is de grootste wildernis van Nederland. Pieterburen heeft goeie papieren om dat unieke gebied toegankelijk te maken voor geduldige en natuurgerichte recreanten.  Geertsema heeft laten zien hoe dat kan zonder het landschap te overvoeren met stenen, asfalt en mensen. Pieterburen heeft ook nog eens zijn naam mee: we gaan immers al decennialang naar Pieterburen voor de zeehonden. Nu het met de zeehonden in de Waddenzee zo goed gaat, kun je vanaf de dijk verrast worden door een nieuwsgierig kopje dat opduikt in de golven van de Waddenzee. Live zeehonden kijken in Pieterburen aan Zee – wat wil een mens nog meer?

Ineke Noordhoff