OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


De horizon komt dichterbij

Eelde 2006, 24 oktober


Dit verhaal speelt zich af in het landschap van de maatschap Buist, waarover een hoofdstuk verscheen in Op het land. Elders op de site vindt u een wandeling en een fietstocht in dit gebied.

De horizon komt dichterbij

De zon werpt gelig licht, zo aan het einde van de dag. Albert Venema staat zijn melkmachine te repareren op het land, aan de Drentse dijk. De stad Groningen is pal bij. De eerste huizen staan tot vlak aan de Peizer- en Eeldermaden.
De 24 rode melkkoeien slaan gezapig hun tong om de volgende bos verse grassprieten. Hij heeft zestig Maas Rijn en IJsselvee stuks, de kalveren lopen een eindje verderop. 'Ze pesten me hier weg', zegt Albert mistroostig. 'Ze betalen mijn zus 25 duizend per hectare om mij hier weg te pesten.'

Albert Venema is een van de laatste zelfstandige boeren met melkvee in dit gebied. Veel hectares zijn al aangekocht - met subsidie van het rijk - om het gebied om te vormen tot 'nieuwe natuur'.

Waar Venema's dieren lopen, ziet het gras er goed uit: groen, niet al te strak, maar lekker sappig. Een aantrekkelijk gebied voor weidevogels.
Even verderop staat de wei vol donkere taaie sprieten: pitrus. Hier grazen vleeskoeien in dienst van Natuurmonumenten. Twee particuliere boeren pachten de grond van Natuurmonumenten en geven in hun boerenbedrijf de natuur voorrang. Maar ook zij hebben wat te mopperen op dit moment: de nieuwe natuur in dit gebied wordt namelijk een stuk natter dan zij hadden ingeschat toen ze zich in dit gebied vestigden.

Nog in de jaren zestig werd besloten tot een ruilverkaveling om dit gebied geschikt te maken voor efficiënte landbouw. Nog voor de boeren halverwege waren met het afdragen van de ruilverkavelingskosten, werd deze ontginning teruggedraaid. De 'natuurboeren' bouwden nieuwe stallen en investeerden in de plannen voor natuurontwikkeling. De gebouwen zijn net klaar en nu verandert de visie al weer. Volgens de nieuwste inzichten moet dit een waterberging worden. Opnieuw wordt er veel geld geïnvesteerd om het roer om te gooien.

Albert Venema 'moet nog drie jaar' voor zijn pensioen. Hij betaalt nog elk jaar aan de ruilverkaveling van destijds - al zijn de doelen daarvan al lang achterhaald.
De lol is er dan ook goed vanaf. Ook de weg wordt hem afgenomen - tenminste zo ervaart hij dat. 'Weet je, daar heb ik nou zo de pest aan, dan rij ik hier op de trekker en dan gaan die burgers toeteren dat ik aan de kant moet. Maar ik betaal hier ieder jaar nog voor, in het kader van de ruilverkaveling. Dit is een boerenweg.'

 

Van Ineke Noordhoff verscheen in 2006 Op het land. Boeren en natuur.
Een bundel over ons landschap en de rol van boeren in het beheer daarvan. De verhalen nemen de lezer mee de wei in, op zoek naar akkerkruiden en gruttokuikens.

Voor informatie over de herinrichting Peize kunt u terecht bij  http://www.herinrichtingpeize.nl/wat-is-herinrichting-peize/