OPHETLAND.EU
   <<< beginpagina
Journalistiek
Columns
Artikelen
Boeken
Natuurmakers
Op het land

Landschapsbiografie van de Drentsche Aa
Ineke Noordhoff
Agenda
Contact
 
Columns


TV is weer leuk
Op de dijk
Zeehonden kijken
Verzoening
Ook een Blekertje doen?
Pettenpolka
Een Blekertje doen
Weg provinciehuis
Hollander boven God
Ganzedijk
Storm
Otium
Kwaliteitstoets
'Ruig land'
Pak de echte kwaai-aap
Staatsbos is de beste
Blauwborsten aan de kant
Biodiversiteit
De provincie heeft gewonnen
Grond, de Hollandse aflaat
De horizon komt dichterbij
Mooipraterij
Landschap
De Molenaar
De groeten van je dochter
Op zee
Rottum


Ganzedijk

Ganzedijk, 1 maart 2008


Twee kilometer voorbij Finsterwolde staat het bord: Ganzedijk. In de bocht langs de weg staan wat kleine huisjes en voormalige boerderijen, een molen en een brug. Net buiten het lintdorp puilt links een groepje corporatiehuizen. Vermoedelijk gebouwd in de late jaren vijftig – een periode waarin de rijksoverheid in haar kennelijke wijsheid nog nieuwbouwquota toewees aan dorpen. Het aantal inwoners van Ganzedijk verdubbelde in een klap.

De huizen zijn afgeschreven, er is niet geïnvesteerd in isolatie, moderne badkamer of keuken. Erg fraai zijn ze evenmin dus voor de corporatie is er weinig eer meer aan te behalen. Maar de mensen wonen er graag. Omdat het goedkoop is of omdat ze elkaar kennen of gewoon omdat ze er nou eenmaal wonen.

Ganzedijk moet blijven, staat er op de briefjes die schoolkinderen op deuren en dichtgetimmerde ramen plakken. De Krokusvakantie is bijna ten einde. Niemand wil er meer wonen, klaagt de corporatie. Driekwart jaar geleden stopte Acantus met de pogingen om een huurder of koper te vinden voor de slecht geïsoleerde huizen. Wat leeg kwam, spijkerden ze dicht. De beleidmakers wisten: zo gaat dat dus als de bevolking krimpt.

Jan Haasnoot wist dat niet. Hij kocht een half jaar geleden de helft van een dubbel huis van een particulier. Mooie tuin ervoor en dertig meter erachter, vrij uitzicht. Hij kwam uit Nieuw-Vennep en het was hem 90 duizend euro waard om naar Ganzedijk te komen. Ze moeten van goeie huize komen om hem daar weer weg te krijgen.

Soms staat je verstand stil: hoe kan een particulier 90.000 euro vangen voor een woning, terwijl de corporatie ze niet kwijt kan? Misschien zijn sommige woningen er slechter aan toe, maar de markt kent daarvoor een geweldig mechanisme: de prijs. Zakken tot er wel een koper is gevonden.

Het ultieme middel tegen sociaal verval is particulier eigendom, zag ik in Chicago in een ´social housing´-project waar ik was om voor Trouw reportages te schrijven. Zodra de bewoners eigenaar waren geworden van hun huis werden er creatieve erkers aan de woningen geplakt, werden de tuinen ingericht en aanrechten vernieuwd.

Slopen van het dorp kost vier miljoen, zeggen de beleidsmakers. Overdragen van de huizen aan de bewoners kost helemaal niets. Het lijkt me voor iedereen leuker bovendien.

Ganzedijk is chronisch in het nieuws sinds begin 2008. Op 8 januari 2009 zond Zembla  een special uit. Zie ook de Tempel der Actualiteit.